Terug

Het heeft even geduurd, maar daar ben ik weer. Door drukte, stroomuitval en computercrashes heb ik een hele tijd niet kunnen bloggen, maar nu doet alles het weer. Onze logés zijn een week geleden alweer vertrokken – ze wilden ook nog wat van de rest van het land zien. Dus nu zijn we weer alleen…

We hebben net een lang weekend achter de rug – M. had maandag en dinsdag vrij. Niet vanwege Koninginnedag, maar omdat het dinsdag 1 mei was, de Dag van de Arbeid, in de meeste landen een vrije dag, behalve in Nederland, want daar wordt op 30 april al Koninginnedag gevierd. Toch was maandag hier ook een vrije dag, en wel ter bevordering van het toerisme. De overheid hoopt namelijk dat mensen gebruik maken van het zo ontstane lange weekend, en op vakantie gaan. Helaas voor de overheid zijn wij gewoon lekker thuis gebleven. We hadden nog wel plannen om iets te gaan doen, ergens in de buurt te gaan overnachten, in een hotel met zwembad bijvoorbeeld, maar dus toch maar niet. Het is altijd weer een heel gedoe om met twee kleine kinderen op stap te gaan en gewoon thuis zijn is ook wel weer zo lekker. Bovendien is er altijd genoeg te doen en houden de kids ons aardig bezig.

Maandag was een leuke dag. Vanwege de unieke situatie dat de hulp er was op een dag dat M. niet hoefde te werken, zijn we ‘s ochtends samen gaan tennissen. We zijn al een tijdje lid van een tennisclub (ja, heel decadent), maar daar gaan we dus nooit samen heen. M. gaat wel eens tennissen met een collega, of neemt een uurtje les. Er is ook een zwembad, daar ga ik ‘s ochtends nog wel eens heen. Maar nu dus samen tennissen. Voor mij was het jaren geleden dat ik op een tennisbaan stond, het viel dus ook niet mee. Op mijn twaalde heb ik zelfs nog op tennis gezeten, maar toen was het al snel duidelijk dat ik nooit echt een sterspeler zou worden. Toch leuk wat ballen heen en weer geslagen, en ik heb elk geval weer eens wat lichaamsbeweging gehad, dat doe ik hier veel te weinig. Naast mijn voornemen om 1 keer per week te gaan zwemmen doe ik eigenlijk niet zoveel. En van voornemens krijg je geen betere conditie natuurlijk. Wel wordt er soms gevolleybald in onze voortuin, met name in de weekenden. Dat is leuk, en toch ook een sport. Ik ben eigenlijk meer een hardloper, of fietser. Maar in de tropische hitte hier is dat niet echt wat, of je moet ‘s ochtends vroeg gaan. Neem daarbij dat we in een drukke stad wonen, zonder mooie hardloop- of fietspaden, en dan doe je dus niks meer.

‘s Avonds weer wat sportiefs gedaan: we zijn naar een voetbalwedstrijd geweest, een echte. Het was Honduras-Peru van de selectie tot 17 jaar. Ze hebben zich al geplaatst voor het Wereldkampioenschap in Korea, dus het zouden goede teams moeten zijn. De wedstrijd zelf viel een beetje tegen, alleen op de momenten dat er gescoord werd (1 keer door Peru, 1 keer door Honduras), begon het een beetje te leven. Het was wel gaaf om een keer in een echt stadion (gloednieuw, veel te veel gemeenschapsgeld aan uitgegeven) een voetbalwedstrijd van dichtbij te zien. We hadden goede plaatsten, vlak onder de radio- en televisiemensen. Na de wedstrijd was het even chaotisch – vanaf de tribunes rende grote groepen kinderen het veld op om hun helden van dichtbij te kunnen bekijken, ondanks ernstige vermaningen van de omroeper en de aanwezigheid van politie. Pas toen de politie met gummiknuppels op de kinderen begon in te slaan, renden ze terug naar de tribunes.

Morgen en overmorgen is het voor veel mensen weer een vrije dag, of in elk geval voor veel kinderen. De leerkrachten staken, een actie die gesteund wordt door de regionale overheid, omdat er hier veel te weinig geld is voor het onderwijs. Niet alleen de leraren worden slecht betaald, maar er is daarbij ook geen geld voor lesmateriaal. Docenten moeten zelf de boeken kopen die ze willen gebruiken voor hun lessen, en als ze daar geen geld voor hebben doen ze het maar zonder. Voor de leerlingen zijn er ook geen boeken, hooguit wat kopietjes, wederom betaald door de leerkracht. Nou, daar zou ik ook voor staken. Jammer is wel dat de school van de oudste ook dicht gaat, niet omdat ze meedoen aan de staking, maar uit veiligheidsoverwegingen. Het zou nog wel eens erg onrustig kunnen worden in de stad, het is daarom ook maar de vraag of M. wel gewoon naar zijn werk kan, morgen en vrijdag.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: