Na een veel te korte nacht

Zondagochtend, half 7. Uitslapen was er niet bij vanochtend, veel te vroeg klonk alweer het ‘mámáa’ van de oudste. Hij slaapt nog in een ledikant, gelukkig, maar als hij wakker is en uit bed wil, begint hij dus te roepen, meestal het eerste wat ik ‘s ochtends hoor. De jongste slaapt verrassend genoeg vaak nog wat langer door.

Na een intensieve dag lagen we gisteren veel te laat op bed, om 1.30u om precies te zijn. ‘s Ochtends zijn we voor de tweede keer samen gaan tennissen. We hebben besloten nu ook voor de zaterdagochtend de hulp te laten komen, omdat we in de weekenden erg druk waren met de kids en dingen in huis en niet veel aan andere dingen toekwamen. Dus we konden weer samen weg en hebben daar mooi gebruik van gemaakt. Eerst lekker getennist, het ging al een stuk beter dan de vorige keer, ik begin er wel lol in te krijgen. Daarna nog even de stad in geweest, wat rondgeneusd in de beste boekhandel van de stad: niet groot, maar ze hebben wel echt goede boeken, zelfs in het Engels, Duits (!) en Frans. Zo werd het al snel laat en hebben we nog even wat boodschappen gedaan en Chinees gehaald voor de lunch. Heerlijk als je zo de hele ochtend samen weg kunt, terwijl je kinderen in goede handen zijn en het huishouden voor je wordt gedaan. Wat dat betreft zijn we hier echt verwend.

‘s Avonds waren we uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje, van een Nederlandse nog wel, die 30 werd. En een verjaardagsfeestje hier is nooit zomaar een hapje en een drankje en wat gezellig kletsen, nee, er moet gedanst en gedronken worden, tot in de kleine uurtjes. Het had echter weinig gescheeld of we waren helemaal niet gegaan. De oudste sliep pas om een uur of 9, en toen hadden we al bijna geen zin meer. Maar voor het goedhouden van de sociale contacten is het niet zo handig om zo’n feestje over te slaan, en het is natuurlijk ook hardstikke leuk, dus tegen 10en zaten we toch in de auto. En het viel niet tegen. Er was een bandje, en er waren zelfs obers ingehuurd! De hele Nederlandse ‘community’ was er. Er wonen hier welgeteld 8 Nederlanders, inclusief wijzelf, met onze kinderen erbij zijn dat er dus 10. Een van hen is de directrice van een kinderhuis, waar nu 4 Nederlandse vrijwilligers werken, dat zijn er dus al 5. Dan is er nog een oud-collega van M., die hier nog steeds woont en nu andere dingen doet. En dan wij nog dus. Het is leuk dat we hier niet de enige Hollanders zijn, maar gelukkig hebben we ook genoeg contacten met mensen van hier, met name via het werk van M.

Voor vanmiddag hebben we weer al onze vrienden, kennissen en collega’s uitgenodigd om hier te komen volleyballen. Dat doen we zo’n beetje eens in de twee weken, op zondag- of zaterdagmiddag. We hebben een aardig grote tuin, met net genoeg ruimte voor een volleybalveld. Aan het eind van de middag, als het niet meer zo heet is, spelen we dan een paar partijtjes, tot het te donker wordt om door te spelen. Nu maar hopen dat iedereen bijtijds zijn roes heeft uitgeslapen, want toen wij om 1 uur vannacht weer naar huis gingen, werd net het eten geserveerd (!) en was het feestje nog lang niet afgelopen…

Advertisements

One comment

  1. Hoi Martine, leuk je log ga zeker vaker lezen en terugkomen. En wat een luxe leven hebben we zo hè, echt heel anders dan in Nederland. Toen onze kids nog klein waren waren wij nog daar en dat is echt heel hectisch.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: