Thuisblijfmoeder?

Ben ik dat, een thuisblijfmoeder? Ik denk het wel, ik zit alleen niet graag de hele dag thuis. De term spreekt me ook niet echt aan, het klinkt gewoon niet lekker, ‘thuisblijfmoeder’. Er is ook niet een zeker moment geweest dat ik heel bewust besloot ‘bij de kinderen thuis te blijven’. De dingen zijn gewoon gegaan zoals ze zijn gegaan en nu ben ik de niet-werkende vrouw van een fulltime-werkende man, en bovendien moeder van 2 kinderen. Het is nu ook weer niet zo dat we nooit nagedacht hebben over ‘werk en gezin’ en de daarbijhorende rolverdeling. Wat we in elk geval niet wilden is allebei (bijna) fulltime werken en tussendoor ook nog tijd proberen te vinden voor kinderen. En toen onze kinderen nog geen jaar waren, stond mijn hoofd ook nog helemaal niet naar werken, ik wilde ze alleen maar in de buurt (en aan de borst) hebben. Ook al werd ik er wel eens helemaal gek van, en doodmoe.

Nu de jongste alweer bijna anderhalf is en al een tijdje ‘gespeend’, krijg ik eindelijk wat meer tijd, ruimte en energie. Tijd en energie om andere dingen te doen (sporten) en ruimte in mijn hoofd om na te denken. En er zijn zoveel boeiende en interessante dingen om mee bezig te zijn! Mooie boeken, levensvragen over cultuur, geloof, opvoeding, relaties en werk, het houdt me bezig. En met het Internet als oneindige bron van informatie ben je niet snel uitgelezen en gedacht. Dat kan hier ook, in een omgeving waar niet iedereen ‘druk-druk-druk’ is en niet zoveel hoeft. En met hulp in de huishouding natuurlijk… Daarnaast zoek ik naar mogelijkheden om hier nog werk te vinden, of in elk geval iets om ‘buitenshuis’ te doen. Omdat ik meer ben dan ‘vrouw-van’ en ‘moeder-van’, en om wat werkervaring op te doen, zodat ik daar ‘later’ ook weer profijt van heb. En omdat ik dat gewoon leuk vind!

Maar het blijft lastig, voor vrouwen. Moet je nu fulltime thuis zijn als je eenmaal kinderen hebt, of helemaal voor een carrière gaan, omdat je nu eenmaal geëmancipeerd wilt zijn (dan maar geen kinderen). Of een combinatie van die twee, waarbij je je leven heel goed moet organiseren om het allemaal rond te krijgen? Anja Meulenbelt schrijft hier een mooi stuk over op haar weblog: het blijft toch kiezen uit, in dit geval drie, kwaden…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: