Een wonder!

Vandaag is er iets heel bijzonders gebeurd. Of eigenlijk begon het gisteren al. Terwijl ik boodschappen aan het doen was, werd ik door onze hulp gebeld dat er een tecnico van Telefonica gebeld had dat hij onderweg was om Internet te komen installeren. Ik ben meteen naar de kassa gerend om af te rekenen wat toevallig al in mijn mandje lag en zo snel ik kon naar huis gereden. Daar was natuurlijk nog niemand, en ook de rest van de ochtend kwam er niets en niemand langs. Maar… ‘s middags werden we weer gebeld door dezelfde tecnico, en hij zei dat hij wel onderweg geweest was, maar ons huis niet had kunnen vinden. Hij zou echter nog een poging wagen en er over 10 minuten zijn. Ik ben hem maar op gaan wachten op de hoek van de straat, en jawel, daar kwam hij aan. Zo kon ik hem de weg wijzen en hem netjes thuis afleveren. Helaas lukte het niet diezelfde middag om de klus te klaren, maar hij zou de volgende ochtend, vandaag dus, terugkomen. Dat soort uitspraken zijn altijd riskant hier, dus ik was al bang dat het weer allemaal voor niets was geweest, maar nee, hij was er vanochtend, op de afgesproken tijd! En het lukte ook nog allemaal.

Wat een sensatie om dan ineens vanaf de keukentafel mailtjes de wereld in te kunnen sturen. Zoiets heel gewoons is dan toch heel bijzonder. Wel raar als je bedenkt dat dat ‘vroeger’ helemaal niet zo gewoon was, en dan mensen ook zonder Internet prima konden leven. Ik geloof dat ik al haast niet meer zonder kan. Het is natuurlijk ook ons contact met ‘de buitenwereld’, maar wat een vreemd contact is dat eigenlijk. Je leest iets op een scherm, je typt wat terug en je hebt het idee dat er communicatie heeft plaatsgevonden. Dat is natuurlijk ook zo, maar je hebt elkaar niet gezien, gevoeld of gesproken. Voer voor filosofen, zou ik willen zeggen.

Al met al worden onze avonden er alvast niet gezelliger op. Zaten wij noodgedwongen elke avond gezellig samen tv te kijken, nu brengen wij de avond gescheiden door, allebei achter ons eigen scherm. Maar ik kan er niet om treuren, ik zit hier prinsheerlijk achter ‘mijn’ computer, met een prachtig uitzicht over de lichtjes van onze stad, in contact met de rest van de wereld…

Advertisements

One comment

  1. Joke · · Reply

    Haha, dat herken ik!!
    Onlangs (veeeeeeeel te lang geleden) hier een MEGA pc crash gehad, en ik ben nu onderhand provisorisch (oid) weer met het wereldwijde web verbonden.
    En dan voelt het idd weer alsof je weer kunt ‘communiceren’. En je merkt ook hoe snel het Internet een hele grote plek in je denkwereld in gaat nemen.
    Hoe vaak ik in de afgelopen tijd niet dacht: … oh… dat zoek ik zometeen wel even op…. Waarna de ‘desillussie’ nog veeeeeeeel groter was 😉

    Enfin, hier hopelijk binnenkort ook weer echt goed online, voorlopig nog maar even vanaf een salontafeltje bij de gangdeur 😉

    Groet,

    Joke
    ps. hoe is ‘t met het rijbewijs?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: