Nu ook juf

Naast de vele rollen die ik al heb – als moeder, echtgenote, household manager, reisplanner, kok, kapper, administratief medewerker, hoofd inkoop en wat al niet meer – ben ik nu ook juf. Leon is onlangs 4 jaar geworden en zou in Nederland naar de basisschool gaan. Maar we wonen niet in Nederland, dus verandert er eigenlijk weinig; hij gaat nog gewoon naar dezelfde school, in dezelfde klas, tot het eind van dit schooljaar (nog maar 3 weken!). Maar om te zorgen voor een soepele overgang als we ooit weer eens in Nederland zouden gaan wonen, en om wat te doen te hebben ‘s middags, zijn we onlangs begonnen met ‘Nederlands groep 1’ van de Wereldschool. Dit is een compleet pakket met voorleesboeken, versjesboeken, CDs met Nederlandse kinderliedjes, muziekinstrumenten en een handleiding voor ouders. Daarbij krijg je ook begeleiding op afstand van een docent van de Wereldschool. In de handleiding staat voor 37 weken per dag beschreven wat je kunt doen. De activiteiten bestaan meestal uit een taalactiviteit, zoals het lezen van een verhaal of een versje, of het aanleren van bepaalde begrippen zoals kleuren en vormen, en een muziekactiviteit, zoals het leren van een liedje. ‘s Ochtends bereid ik het altijd even voor en ‘s middags zijn we er dan ongeveer 20 minuten mee bezig. Er is zelfs een heel weekthema over Sinterklaas, dus dat doen we volgende week, om de stemming er een beetje in te krijgen. Tot nu toe bevalt het goed, al is het soms een beetje makkelijk voor Leon, dan moet hij bijvoorbeeld begrippen leren die hij al kent, zoals kleuren en vormen. Aan mij de uitdaging om het dan moeilijker te maken, zodat het toch leuk blijft. Maar een verhaal voorlezen doet het altijd goed. Liedjes aanleren gaat soms goed, soms minder. Hij kent de liedjes snel genoeg volgens mij, maar meezingen – ho maar. Met de muziekinstrumenten erbij maken we er toch wat leuks van. Malou doet ondertussen gewoon gezellig mee, dat gaat meestal wel goed.

De les van de Wereldschool is alvast 1 vaste activiteit voor de middag, maar dan blijft er nog heel veel middag over. En het is niet altijd makkelijk om daar een leuke invulling aan te geven. Ondanks de ruime hoeveelheid speelgoed in huis en een zwembad in de tuin (!), vervelen Leon en Malou zich regelmatig. Maar daar heb ik nu iets op gevonden. Het past een beetje binnen de Montessori methode, die op school gebruikt wordt. Daarbij kiezen kinderen zélf wat ze gaan doen en mogen dat dan zelf uit de kast pakken en het daarna weer opruimen. Alles wat ze doen heeft dus duidelijk een begin (iets uitkiezen) en een eind (het weer terugzetten). Dat is thuis wel anders, daar ligt aan het eind van de dag soms al het speelgoed door de kamer. Maar nu heb ik gisteren samen met Leon allemaal kaartjes gemaakt en daarop allerlei speelmogelijkheden geschreven, met daarbij een tekeningetje zodat Leon het ook snapt. Zoals ‘met de treinbaan spelen’, ‘een boek lezen’, ‘mini-loco doen’, ‘zwemmen’, ‘tekenen’, etc. Al die kaartjes hebben we in een potje gedaan en als Leon zich verveelt kan hij een kaartje uit het potje pakken en dan gaan doen wat er op het kaartje staat. Of hij haalt alle kaartjes uit het potje en kiest er eentje uit en gaat dat doen. Als hij klaar is, brengt hij het kaartje terug en kiest een andere uit. Het blijkt erg goed te werken! Het eerste wat hij vanochtend vroeg is of hij een kaartje uit mocht kiezen, en vanmiddag na school wil hij er ook meteen weer mee verder. 

Advertisements

2 comments

  1. marleen · · Reply

    Hoi Pachamama
    Via de mamablog, kom ik op je blog. In Peru, wat een belevenis. Wij woonden ooit een jaartje in Amerika en toen waren er nog geen BLOGs. Wel een mooie manier om het lijntje met het thuisland te behouden. Ik heb het BLOGGEN net ontdekt: http://www.deblauweuil.blogspot.com/

    sterkte met alles
    groet Marleen

  2. Ann · · Reply

    Hoi Martine,
    Wat een goed idee, de wereldschool. Het is vast een goede manier om ook de Nederlandse taal goed te blijven beheersen. Wie weet is dat ook wat voor ons. Ik ga er beslist over nadenken.
    Ik hoop dat het jullie goed gaat, terug in Peru. Nu hebben de jongens al de schoolleeftijd bereikt. Wat absurd. Het is allemaal omgevlogen. Zeker nu naast Borre is Jelte helemaal een grote kerel. En Leon ziet er ook al zo wijs uit op die fotos. Mooi om te zien
    Hartelijke groeten,
    Ann

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: