Weer terug

Ik kan het toch niet laten. De inspiratie blijft, daar moet ik toch iets mee. En ik wil mijn trouwe lezers natuurlijk ook niet teleurstellen. Ik had de afgelopen weken echter wel even nodig om wat dingen voor mezelf op een rijtje te zetten. Niet zo gek misschien, aan het begin van een nieuw jaar. Hier is het meteen ook het begin van het nieuwe schooljaar, dus echt een nieuw begin.

Ik zag het nieuwe jaar ineens voor me als een lange, eindeloze aaneenschakeling van dagen en weken, waarin alles hetzelfde zou zijn als vorig jaar. Ik raakte er een beetje van in paniek. Wil ik dit nog wel, dit leven hier? Zou het niet beter/mooier/leuker/makkelijker zijn als we in Nederland zouden wonen, of als ik iets heel anders zou gaan doen, weer gaan studeren bijvoorbeeld? Of zou een kind erbij wellicht wat leven in de brouwerij brengen? Er moet in elk geval íets veranderen, en wel nú, was de gedachte die ervoor zorgde dat ik maar bleef piekeren en denken.

Inmiddels ben ik er gelukkig wat rustiger onder en is het stof van al dit gepeins weer neergedwarreld. Ik ben blij dat we hier wonen, we hebben hier een goed leven en terug naar Nederland kan altijd nog. Bovendien moet ik nu eerst maar eens gaan doen wat ik altijd al wilde: hier werk zoeken. Ik heb tenslotte met veel enthousiasme Tropisch Landgebruik gestudeerd, daar moet ik hier in de tropen toch wat mee kunnen. Tot nu toe had ik het idee dat het er de tijd nog niet voor was, wegens kleine kinderen, drukte rond verhuizingen en reizen, bezoek en allerlei andere dingen die mijn tijd en aandacht vroegen. Maar nu ligt dit nieuwe jaar dan voor me, zonder grootse veranderingen of kinderen aan de borst, dus moet het er maar eens van komen.

Wel spannend, om weer iets nieuws te beginnen. Misschien zag ik daar ook wel een beetje tegenop. De oppas is in elk geval al geregeld: drie middagen in de week komt Silvia oppassen, zodat ik tijd heb om werk te zoeken (en om te sporten). Ik heb tot nu toe mijn CV in het Spaans vertaald en bijgewerkt en informatie gezocht over lokale organisaties die ‘iets’ met landbouw doen. Eén van die organisaties is ITDG – Practical Solutions. Een internationale organisatie, die ook in Peru werkt, met onder andere een kantoortje in Tarapoto. Hun werkwijze spreekt me erg aan en ik heb in Nederland bij een vergelijkbare organisatie gewerkt (Agromisa in Wageningen). Dus heb ik hen afgelopen woensdag een mailtje gestuurd met de vraag of zij mij als vrijwilliger zouden kunnen gebruiken, met mijn CV erbij, en nu wacht ik in spanning op een reactie. Als ze maandag (morgen) nog niks van zich hebben laten horen ga ik maar eens bellen… Ik wil graag twee dagen in de week gaan werken, dan zou ik voor twee middagen oppas nodig hebben, de andere drie middagen ben ik dan thuis (de ochtenden zijn Leon en Malou op school).

Het Plan ligt er dus – rest nu alleen nog De Uitvoering.

Advertisements

2 comments

  1. Geertje · · Reply

    Goed zo! Dat gevoel herken ik wel. Misschien is het een soort dertig-crisis? 😉
    Maar in ieder geval vind ik het heel goed van je dat je zo’n vaag gevoel om weet te zetten in daden. En ik ben benieuwd naar de volgende ontwikkeling, maar dat had je vast al geraden.
    Groeten uit een onbestendig winters grieperig Nederland.

  2. Papa Veen · · Reply

    Lieve Martine, ik lees dit lang nadat je het hebt geschreven, maar wil je nog laten weten dat ik dit een bijzonder bericht vond. Authentiek, de lezer meenemen op een zoektocht naar zinvol leven. Ik trek op afstand graag met je mee en ben benieuwd naar de ‘ijkpunten’ die je op je weg zult vinden! Veel succes en veel liefs, papa Veen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: