Wasmachineleed

Vanochtend deed ik de was in de machine en dacht ik nog hoe fijn het is een wasmachine te hebben die elke dag weer trouw zijn werk doet. En dat hij (of zij?) het nu al zo lang doet, zonder problemen. En dat denk ik zeker niet dagelijks. Helaas werd mijn dankbaarheid niet goed ontvangen. Toen de tijd gekomen was dat de was klaar was, ging het deurtje namelijk niet meer open! Het is een voorlader (oeps, huisvrouwenjargon), waarvan het deurtje automatisch vergrendelt als het wasprogramma start. En vervolgens weer ontgrendelt als het wasje gedaan is. Maar vandaag dus niet! Het deurtje was en bleef dicht. Rustig afwachten – wat nogal eens blijkt te helpen bij technische of andere problemen – leverde in dit geval helaas niets op. Gelukkig vond ik nog ergens het telefoonnummer van het bedrijf dat ooit, zo’n 3-en-half jaar geleden, onze Bosch wasmachine installeerde. Meteen gebeld dus, en vanmiddag zou er een mannetje langskomen, om half 4. Maar die kwam niet. Kon waarschijnlijk ons huis niet vinden, zoals wel vaker het geval is. Bij het bedrijf werd de telefoon ook al niet meer opgenomen, dus dat werd het niet meer vandaag. Ik zal morgen mijn gezicht daar eens laten zien, wie weet helpt dat.

En het gekke is nog, dat tijdens het (nogmaals) centrifugeren van de was, een muntje van 1 sol uit de kleren tevoorschijn kwam en precies op de rand van het deurtje ging liggen, en daar onverstoorbaar blééf liggen. Nu dus nog steeds, daar vlak achter dat raampje. Alsof het zegt: ‘pak me dan, als je kan’.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: