Ander Ouderschap

Als je zwanger bent van je eerste kind heb je geen idee wat je te wachten staat. Ik kon mij in ieder geval nauwelijks een voorstelling maken van het leven met een baby. Van ervaren ouders krijg je dan te horen 'dat het je leven zal veranderen', of dat het 'heel druk' is met een baby. Maar dan nog, je heb geen idee. Wel wist ik dat ik borstvoeding wilde geven – dat leek me niet meer dan logisch – en een draagdoek leek me ook wel gezellig voor zo'n kleine prul.

En toen was daar Leon. En het was geweldig, we waren helemaal in de wolken. De borstvoeding ging goed en ook de draagdoek kwam er. En al snel wisten we niet meer hoe het leven was zónder baby. Maar na een maand of drie liep het allemaal niet meer zo lekker. Borstvoeding geven, dat hoort 'op verzoek', maar om je heen heeft iedereen het toch over schema's en ritmes. Dat begint al in de kraamweek. Dan gaat het over 'de voeding van 7 uur en de voeding van 10 uur'. Daar hield ik me niet echt aan, maar in je achterhoofd heb je toch die schema's zitten. Op zijn minst als een doel waar je naar zou moeten streven. En na de voeding komt dan het spelen en na het spelen het slapen. En daar ging het dus mis. Want 'zomaar' gaan slapen deed meneer niet. Een speentje bracht een tijdje uitkomst, maar die werd telkens weer uitgespuugd, dus dat hielp ook niet meer. En nog even voeden voor het slapengaan bracht het hele schema in de war, dus dat was ook niet de bedoeling.

Maar redding was nabij – ik vond een boek, een 'handleiding' voor baby's: Regelmaat en Inbakeren van Ria Blom. Zij legde mij uit hoe baby's in elkaar zitten en dat ze vooral rust en regelmaat nodig hebben. Dat krijg je voor elkaar door altijd een vaste volgorde aan te houden en voor alles een vaste plek. Dus slapen – voeden – samen spelen – alleen spelen – slapen. En slapen gebeurt dan in bed en spelen in de box. Leon leek vaak overprikkeld en oververmoeid, dus dit leek me wel wat. Probleem bleef alleen het slapen. Want hoe krijg je een baby zover dat hij gaat slapen in zijn bed? Ook daar had Ria een oplossing voor: in slaap laten huilen, desnoods een half uur lang. En dat heb ik gedaan – ik zag geen andere oplossing. Het 'hielp' wel, in die zin dat Leon wel min of meer 'leerde' zelf in zijn bed in slaap te vallen.

Niet lang daarna kwam Malou. Da's een makkie, dacht ik, ik weet nu hoe het moet en kan meteen vanaf haar geboorte beginnen met het Rust en Regelmaat concept. Desnoods nog met inbakeren erbij, mocht het nodig zijn. Maar het viel niet mee. Ik had toch wat weerstand tegen het in slaap laten huilen, dus probeerde ik vanalles om haar maar in haar bedje te laten slapen, maar zonder het 'laten huilen' erbij. Niets werkte echt goed, dus het bleef een beetje aanmodderen. Naarmate ze ouder werd, werd het wel iets makkelijker, maar er werd nog vaak een traan gelaten bij het naar bed gaan.

Tegen de tijd dat Malou twee jaar was, kwam ik steeds meer andere dingen tegen. In boeken en op internet las ik dat er wél een alternatief is, een andere manier van met baby's en kinderen omgaan, waarbij je veel meer inspeelt op hun behoeften. Natuurlijk Ouderschap heet dat dan. Of ook wel Attachment Parenting. Baby's huilen nooit voor niks en 'laten huilen' is echt niet goed voor ze. Ze hebben niet in de eerste plaats rust en regelmaat nodig, maar liefde en lichaamscontact. Steeds meer raakte ik ervan overtuigd dat ik het bij een eventueel volgend kind heel anders zou doen.

En toen werd Olivia geboren. En weer geef ik borstvoeding, maar nu echt op verzoek. Na het slapen, voor het slapen, nog een slokje tussendoor, of twee. Ik weet zelfs niet hoe vaak per dag ik voed. Ik heb werkelijk geen idee. Draagdoeken heb ik ook nog steeds, inmiddels een hele verzameling. Slapen doet ze 's nachts in haar eigen bed, die tegen ons bed aan staat (een co-sleeper). Als ze wakker wordt voed ik haar en leg ik haar weer terug. Vaak ben ik al wakker voordat ze zelf helemaal wakker is. Overdag slaapt ze op ons bed of in de draagdoek. Zelf in slaap vallen lukt haar nog niet zo, dus mag ze drinken tot ze slaapt, of ik draag haar in de doek tot ze in slaap valt. Hoeveel dutjes ze per dag doet weet ik eerlijk gezegd ook niet, al is dat wat makkelijker te tellen dan het aantal voedingen, want het zijn er minder ;-).

En het gaat goed! Zowel met Olivia als met mij. Geen stress meer over schema's en voedingstijden of het 'moeten' slapen in haar eigen bedje. Geen huilend kind in bed waar je niet naar toe 'mag' omdat er nog geen half uur voorbij is. Natuurlijk, ik ben nog wel eens moe, maar dat heeft meer te maken met te laat naar bed gaan en het (soms alleen) voor drie kinderen zorgen.

Ik geniet!

Meer lezen:

Hoe het begon

Our Babies, Ourselves – How Biology and Culture Shape the Way We Parent, Meredith Small

Dragen en Voeden Forum

Kiind Magazine

Advertisements

5 comments

  1. Klinkt goed! En misschien proberen we op heel veel andere punten ook wel eerder Rust en Regelmaat te bereiken dan Liefde… Maar nu wordt het wel een beetje cheesy.

    Groetjes

    Broertje

  2. Ik zal eraan denken, mocht ik nog een kind krijgen. 🙂 Maar ik kan je wel volgen, want ik zou ook tureluurs worden van al die schema’s.

  3. Joke · · Reply

    Tja, wat moet ik zeggen. Op veel punten erg herkenbaar 🙂

    Groet,
    Joke

  4. Geertruida Otten-de Weger · · Reply

    Hoi Martine,
    Friek wees me op je blog van vorige week en ik heb ‘t met veel interesse gelezen. Ik zit (nog) hoogzwanger (40+1) op de bank me voor te bereiden op wat komen gaat en het verhaal over het kindje dichtbij en voeden op verzoek spreken ons heel erg aan. Heb je nog een tip voor een goed boek voor beginners over dit onderwerp?
    Thanks en groetjes,
    Geertruida & Matthijs
    (schoonzus & zwager Friek)

  5. Vandaag las ik deze blog:http://batteaublog.web-log.nl/batteaublog/2010/08/korea.html. Ik moest meteen aan dit stukje van je denken! Nog steeds dezelfde vragen en dilemma’s en cultuurverschillen!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: