Ik doe niet wat ik wil

Ik wíl wel bloggen – maar ik doe het niet

Ik wíl wel op tijd naar bed gaan – maar ik doe het niet

Ik wíl wel voortvarend mijn to-do lijstje afwerken – maar ik doe het niet

Ik wíl wel meer leven voor anderen en minder voor mezelf – maar ik doe het niet

Dit doet me denken aan Paulus, die zijn innerlijke strijd beschreef in de brief aan de Romeinen:

Wat ik verlang te doen, het goede, laat ik na; wat ik wil vermijden, het kwade, dat doe ik. Maar wanneer mijn daden in strijd zijn met mijn wil, ben ik daar niet zelf de oorzaak van, maar de zonde die in mij heerst. Ik ontdek in mij de wetmatigheid dat het kwade zich aan mij opdringt, ook al wil ik het goede doen. Rom. 7:19-21

Dit is natuurlijk maar een klein stukje uit een hele redenering (en Paulus kon er wat van), maar het geeft toch iets weer van de kern van zijn betoog en van waar hij mee worstelde. En het is zo herkenbaar! Ik weet wat ik wil, ik weet wat belangrijk is en wat goed is, maar zo vaak doe ik het niet. Paulus praat zichzelf helemaal in de put, hij komt er niet meer uit. Hopeloos roept hij het uit:

24 Wie zal mij, ongelukkig mens, redden uit dit bestaan dat beheerst wordt door de dood?

Het antwoord laat niet lang op zich wachten:

25 Dat doet God! Dank aan hem door Jezus Christus, onze Heer.

Natuurlijk! Het gaat niet om hoe hard ik mijn best doe, hoeveel dingen ik op een dag gedaan krijg, hoe 'goed' ik leef. Dat is streven naar onbereikbare perfectie. Een bij voorbaat verloren zaak. Ik hoef niet perfect te zijn – God heeft mij gered van dit menselijk streven.

Ik probeer het te vatten, maar ik kan het niet helemaal doorgronden. 'Dank aan God, door Jezus Christus, onze Heer'. Dat is alles wat mij te doen staat. God te danken. Als ik opsta en als ik naar bed ga. Voor alles wat wél lukte, voor alles wat goed ging, voor mooie momenten, spelende kinderen, lekker eten, een mooi boek. En dan bidden – om de leiding van Gods Geest.

Wie zich door zijn eigen natuur laat leiden is gericht op wat hij zelf wil, maar wie zich laat leiden door de Geest is gericht op wat de Geest wil. Wat onze eigen natuur wil brengt de dood, maar wat de Geest wil brengt leven en vrede. Rom. 8:5,6

Advertisements

One comment

  1. Ik vind deze woorden van Paulus net als jij heel herkenbaar en ook bevrijdend, hoe ondoorgrondelijk soms ook.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: