Leven en leren (5)

Onderwijs. Wat is dat eigenlijk? Bij onderwijs denk je al snel aan school. Leren = onderwijs = school. Maar leren gebeurt natuurlijk ook buiten school. Misschien wel grotendeels. Voordat een kind naar school gaat leert het al enorm veel. Dat gebeurt heel natuurlijk, bijna vanzelf. En dan bereikt een kind de 'schoolleeftijd' en wordt een deel van dat leren uitbesteedt aan school. Een wijze ouder kiest de school zorgvuldig uit, zodat het onderwijs daar goed aansluit bij de opvattingen van de ouders en het type kind. In Nederland is er in elk geval ruime keus uit scholen met verschillende achtergronden en leermethodes – al is het dan nog lang niet vanzelfsprekend dat je de juiste school vindt én dat daar plek voor je kind is.

Hier in Peru is het al heel anders. De meeste kinderen gaan naar een 'staatsschool', waar het onderwijs bijna gratis is. Dit kunnen overigens scholen van diverse richtingen zijn, de meeste scholen zijn 'neutraal', of op zijn minst enigzins katholiek. Daarnaast zijn er nog privéscholen, waar het onderwijs betaald wordt van de maandelijkse bijdrage van de ouders. Dit kunnen ook weer scholen van diverse richtingen zijn: neutraal, katholiek of bijvoorbeeld van de Zevende Dags Adventisten. Maar de vorm van het onderwijs en de leermethode is overal hetzelfde: klassiek, klassikaal onderwijs. Elke school heeft weer zijn eigen boeken en lesmethodes en de privéscholen hebben zeker mooiere materialen en betere boeken en waarschijnlijk ook betere docenten. Maar de inhoud van het onderwijs wordt ook voor privéscholen bepaald door de overheid.

Leon wordt deze maand 6 jaar en zal volgend schooljaar (dat begint in maart 2011) naar een lagere school gaan. Tot voor kort dacht ik eenvoudigweg de best mogelijk school voor hem te zoeken en hem daar dan in te schrijven. Een kind moet tenslotte toch naar school. Tot ik – alweer bijna een jaar geleden – van Amy een boek leende over Charlotte Mason en haar ideeën over onderwijs. Hier schreef ik daar wat over. Sindsdien heb ik stukje bij beetje steeds meer gelezen over deze Engelse lerares en ook over de praktische toepassing van haar ideeën. En ik moet zeggen dat ik steeds meer onder de indruk raak van haar onderwijsfilosofie. Ze heeft haar ideeën opgetekend in een zesdelige serie, geschreven over een periode van bijna 40 jaar (tussen 1886 en 1923). Zij bracht in Engeland een hele onderwijsvernieuwing teweeg, met een opleidingsinstituut voor leraressen, scholen die werkten met haar methode en ook ouders die hun kinderen thuis lesgaven met ondersteuning van Charlotte Mason en haar collega's (via correspondentie). Toch zijn haar ideeën op een zeker moment weer in de vergetelheid geraakt. Wellicht door de Tweede Wereldoorlog? Of omdat het uitgesproken christelijke aspect van haar ideeën minder gewaardeerd werd?

Totdat Charlotte Mason 'herondekt' werd. En wel door Susan Schaeffer Macaulay, dochter van de bekende theoloog en schrijver Francis Schaeffer, die samen met zijn vrouw Edith onder andere l'Abri oprichtte in Zwitserland. Susan Schaeffer woonde met haar gezin in Engeland toen ze een school zocht voor haar dochter. Ze vond een klein schooltje waar nog lesgegeven werd volgens de methode van Charlotte Mason. Ze was daar zo enthousiast over dat ze op zoek is gegaan naar de boeken van Charlotte Mason. Die is ze gaan lezen:

I can remember how we sat in bed reading, often stopping to share some newly discovered concept. Our enthusiasm grew. The ideas made such good sense! We found that they are relevant to today's child and today's society. (…) The ideas are so true (…). They give us a satisfying view of education, or a child's life, from a Christian viewpoint. They provide a framework.

Dit schreef ze in 1984 in haar boek 'For the Children's Sake – Foundations of Education for Home and School'. Vervolgens is de serie boeken van Charlotte Mason opnieuw uitgegeven en passen nu heel veel mensen (met name in Amerika) haar ideeën toe in het onderwijs aan hun kinderen.

Nu ik dit allemaal weet heb ik er toch wat meer moeite mee om Leon 'gewoon' naar school te laten gaan… Volgende keer meer over de onderwijsfilosofie van Charlotte Mason en waarom ik daar zo enthousiast over ben.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: