Nog steeds dankbaar

Ik kan het zelf bijna niet geloven, maar het is toch echt waar: de laatste keer dat ik hier mijn zegeningen telde was 14 december 2010! Vier maanden geleden dus… Waar blijft de tijd?

Het is niet dat er niets was om dankbaar voor te zijn. Er is nooit niets om dankbaar voor te zijn. Dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt. En het helpt om op te schrijven waar je dankbaar voor bent. Ook om daar op moeilijke momenten nog eens op terug te kijken. Daarom wil ik er ook graag mee doorgaan. Het ontbrak me de laatste tijd alleen nogal eens aan tijd of energie om dat hier te doen. Hopelijk komt daar nu verandering in en kan ik de komende tijd weer op dinsdag (of maandag, of woensdag) laten weten voor welke grote en kleine dingen ik God kan danken!

259. Weer eens een lange, rustige avond.

260. Olivia die zelf in haar eigen bed in slaap valt (toegegeven, de eerste keer huilde ze een kwartiertje, maar de tweede keer slechts 2 minuten – echt, hier word ik heel blij van).

261. Hoop op nog meer rustige avonden.

262. Een heel fijn en mooi Paasfeest: samen uit de bijbel lezen, zingen, bidden, cakejes bakken en uitdelen, lekker eten, mooie tekeningen maken, muziek maken en luisteren.

263. Samen toeleven naar Pasen, met dank aan het leesrooster van Janneke.

264. Vrije dagen voor de kinderen en voor M.

265. Een rommelhok en bergruimte helemaal uitgezocht en opgeruimd.

266. Allerlei dingen weg gedaan of een nieuw plekje gegeven.

267. De beslissing genomen – en gebed verhoord: we gaan thuisonderwijs geven!

268. Concreet bezig kunnen zijn met voorbereidingen voor het thuisonderwijs.

269. Een geweldige zoon die ondanks alles enorm zijn best doet op school…

270. … in de eerste ‘examenweek’ alleen maar tienen haalde…

271. …en bovendien vriendschap heeft gesloten met de ‘pester’ van de klas (niet om dan samen te gaan pesten, maar omdat hij nou eenmaal de hele dag naast hem zit – dan kun je maar beter vrienden worden).

272. Moeder-en-zoon-gesprekken ‘s avonds in bed.

273. Een kleine dochter die al bijna los loopt (echt, ze kán het – ze durft het alleen nog niet zo goed).

274. Een grote dochter die overal enorm van geniet (en soms ineens een beetje boos wordt…).

275. De blijdschap van kleine dochter als haar grote broer en zus thuis komen uit school.

…en nog veel meer. Volgende week weer?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: